دیوان شمس› غزل ۱۴۳۴› بیت ۶ → قبلی
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۳۴
- حسد بر من حسد دارد مرا بر کی حسد باشد ز جوی خمر چون مستم چرا تشنه لبن باشم
G1434:6
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 چو آمد روی مه رویم که باشم من که من باشم·چو هر خاری از او گل شد چرا من یاسمن باشم
- 2 چو هر سنگی عسل گردد چرا مومی کند مومی·همه اجسام چون جان شد چرا استیزه تن باشم
- 3 یقین هر چشم جو گردد چو آن آب روان آمد·چو در جلوهست حسن او چه بند بوالحسن باشم
- 4 اگر چه در لگن بودم مثال شمع تا اکنون·چو شمعم جمله گشت آتش چرا اندر لگن باشم
- 5 چو از نحس زحل رستم چه زیر آسمان باشم·چو محنت جمله دولت گشت از چه ممتحن باشم
- 6 حسد بر من حسد دارد مرا بر کی حسد باشد·ز جوی خمر چون مستم چرا تشنه لبن باشم
ganjoor: sh1434 · public domain