دیوان شمس› غزل ۱۴۴۴› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۴۴
- چون خواب مرا بیند بگریزد و بنشیند از من برود آید در شخص دگر خوابم
G1444:5
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم·تا غرقه شدهست از تو در خون جگر خوابم
- 2 از کان شکر جستن اندر شب آبستن·بگداخت در اندیشه مانند شکر خوابم
- 3 بیلطف وصال او گشتم چو هلال او·تا شب نبرد هرگز در دور قمر خوابم
- 4 چون شب بشود تاری با این همه بیداری·با عشق همیگویم کای عشق ببر خوابم
- 5 چون خواب مرا بیند بگریزد و بنشیند·از من برود آید در شخص دگر خوابم
- 6 یاران که چه یاریدم تنها مگذاریدم·چون عشق ملک بردهست از چشم بشر خوابم
- 7 بنشین اگری عاشق تا صبحدم صادق·با من که نمیآید تا صبح و سحر خوابم
ganjoor: sh1444 · public domain