دیوان شمس› غزل ۱۴۸۱› بیت ۷ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۸۱
- امروز از آن باغ چه بابرگ و نواییم تا ظن نبری خواجه که محروم رسیدیم
G1481:7
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ما آتش عشقیم که در موم رسیدیم·چون شمع به پروانه مظلوم رسیدیم
- 2 یک حمله مردانه مستانه بکردیم·تا علم بدادیم و به معلوم رسیدیم
- 3 در منزل اول به دو فرسنگی هستی·در قافله امّت مرحوم رسیدیم
- 4 آن مه که نه بالاست نه پست است بتابید·وآنجا که نه محمود و نه مذموم رسیدیم
- 5 تا حضرت آن لعل که در کون نگنجد·بر کوری هر سنگدلِ شوم رسیدیم
- 6 با آیت کرسی به سوی عرش پریدیم·تا حیّ بدیدیم و به قیّوم رسیدیم
- 7 امروز از آن باغ چه بابرگ و نواییم·تا ظن نبری خواجه که محروم رسیدیم
- 8 ویرانه به بومان بگذاریم چو بازان·ما بوم نهایم ار چه در این بوم رسیدیم
- 9 زنّار گسستیم بر قیصر رومی·تبریز ببر قصّه که در روم رسیدیم
ganjoor: sh1481 · public domain