دیوان شمس غزل ۱۴۸۳ بیت ۷ → قبلی

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۸۳

  1. باده ده و کم پرس که چندم قدح است این کز یاد تو ما باده ز پیمانه ندانیم

G1483:7

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 امروز مها خویش ز بیگانه ندانیم·مستیم بدان حد که ره خانه ندانیم
  2. 2 در عشق تو از عاقله عقل برستیم·جز حالت شوریده دیوانه ندانیم
  3. 3 در باغ به جز عکس رخ دوست نبینیم·وز شاخ به جز حالت مستانه ندانیم
  4. 4 گفتند در این دام یکی دانه نهاده‌ست·در دام چنانیم که ما دانه ندانیم
  5. 5 امروز از این نکته و افسانه مخوانید·کافسون نپذیرد دل و افسانه ندانیم
  6. 6 چون شانه در آن زلف چنان رفت دل ما·کز بیخودی از زلف تو تا شانه ندانیم
  7. 7 باده ده و کم پرس که چندم قدح است این·کز یاد تو ما باده ز پیمانه ندانیم

ganjoor: sh1483 · public domain