دیوان شمس› غزل ۱۵۱۱› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۵۱۱
- خزان گر باغ و بستان را بسوزد بخنداند جهان را نوبهارم
G1511:5
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 بیا ای آنک بردی تو قرارم·درآ چون تنگ شکر در کنارم
- 2 دل سنگین خود را بر دلم نه·نمیبینی که از غم سنگسارم
- 3 بیا نزدیک و بر رویم نظر کن·نشانیها نگر کز عشق دارم
- 4 بسوزم پرده هفت آسمان را·اگر از سوز دل دودی برآرم
- 5 خزان گر باغ و بستان را بسوزد·بخنداند جهان را نوبهارم
- 6 جهان گوید که بازآ ای بهاران·که از ظلم خزان صد داغ دارم
- 7 بگردان ساقیا جام خزانی·که از عشق بهار اندر خمارم
- 8 بده چیزی که پنهان است چون جان·به جان تو مده بیش انتظارم
ganjoor: sh1511 · public domain