دیوان شمس› غزل ۱۵۱۲› بیت ۸ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۵۱۲
- وگر چون مرغ اندر دل بپرد شوم صیاد مرغان دام گیرم
G1512:8
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 گهی در گیرم و گه بام گیرم·چو بینم روی تو آرام گیرم
- 2 زبون خاص و عامم در فراقت·بیا تا ترک خاص و عام گیرم
- 3 دلم از غم گریبان می دراند·که کی دامان آن خوش نام گیرم
- 4 نگیرم عیش و عشرت تا نیاید·وگر گیرم در آن هنگام گیرم
- 5 چو زلف انداز من ساقی درآید·به دستی زلف و دستی جام گیرم
- 6 اگر در خرقه زاهد درآید·شوم حاجی و راه شام گیرم
- 7 وگر خواهد که من دیوانه باشم·شوم خام و حریف خام گیرم
- 8 وگر چون مرغ اندر دل بپرد·شوم صیاد مرغان دام گیرم
- 9 چو گویم شب نخسپم او بگوید·که من خواب از نماز شام گیرم
- 10 وگر گویم عنایت کن بگوید·که نی من جنگیم دشنام گیرم
- 11 مراد خویش بگذارم همان دم·مراد دلبر خودکام گیرم
ganjoor: sh1512 · public domain