دیوان شمس› غزل ۱۵۷۶› بیت ۱۰ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۵۷۶
- ما را چه ز شاهی و گدایی شادیم که شاه را سزاییم
G1576:10
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ما زنده به نور کبریاییم·بیگانه و سخت آشناییم
- 2 نفس است چو گرگ لیک در سر·بر یوسف مصر برفزاییم
- 3 مه توبه کند ز خویش بینی·گر ما رخ خود به مه نماییم
- 4 درسوزد پر و بال خورشید·چون ما پر و بال برگشاییم
- 5 این هیکل آدم است روپوش·ما قبله جمله سجدههاییم
- 6 آن دم بنگر مبین تو آدم·تا جانت به لطف دررباییم
- 7 ابلیس نظر جدا جدا داشت·پنداشت که ما ز حق جداییم
- 8 شمس تبریز خود بهانهست·ماییم به حسن لطف ماییم
- 9 با خلق بگو برای روپوش·کو شاه کریم و ما گداییم
- 10 ما را چه ز شاهی و گدایی·شادیم که شاه را سزاییم
- 11 محویم به حسن شمس تبریز·در محو نه او بود نه ماییم
ganjoor: sh1576 · public domain