دیوان شمس› غزل ۱۶۰۵› بیت ۳ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۰۵
- چه کم آید قدح آن را که دهد بیست سبوکش بشکن شیشه هستی که چو تو نیست پرستم
G1605:3
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 بزن آن پرده نوشین که من از نوش تو مستم·بده ای حاتم مستان قدح زفت به دستم
- 2 هله ای سرده مستان به غضب روی مگردان·که من از عربده ناگه قدحی چند شکستم
- 3 چه کم آید قدح آن را که دهد بیست سبوکش·بشکن شیشه هستی که چو تو نیست پرستم
- 4 تو مپرسم که کیی تو بده آن ساغر شش سو·چو شدم مست ببینی چه کسستم چه کسستم
- 5 چو من از باده پرستی شدهام غرقه مستی·دگرم خیره چه جویی که من از جوی تو جستم
- 6 بده ای خواجه بابا مکن امروز محابا·که رگ غصه بریدم ز غم و غصه برستم
- 7 چو منم سایه حسنت بکنم آنچ بکردی·چو بخوردی تو بخوردم چو نشستی تو نشستم
- 8 منم آن مست دهلزن که شدم مست به میدان·دهل خویش چو پرچم به سر نیزه ببستم
- 9 خمش ار فانی راهی که فنا خامشی آرد·چو رهیدیم ز هستی تو مکن باز به هستم
ganjoor: sh1605 · public domain