دیوان شمس› غزل ۱۶۶۸› بیت ۶ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۶۸
- من به هر بادی نگردم زانک من در رهش چون کوه آهن می روم
G1668:6
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 من به سوی باغ و گلشن می روم·تو نمیآیی میا من می روم
- 2 روز تاریک است بیرویش مرا·من برای شمع روشن می روم
- 3 جان مرا هشتهست و پیشین می رود·جان همیگوید که بیتن می روم
- 4 بوی سیب آمد مرا از باغ جان·مست گشتم سیب خوردن می روم
- 5 عیش باقی شد مرا آن جا که من·از برای عیش کردن می روم
- 6 من به هر بادی نگردم زانک من·در رهش چون کوه آهن می روم
- 7 من گریبان را دریدم از فراق·در پی او همچو دامن می روم
- 8 آتشم گرچه به صورت روغنم·و اندر آتش همچو روغن می روم
- 9 همچو کوهی می نمایم لیک من·ذره ذره سوی روزن می روم
ganjoor: sh1668 · public domain