دیوان شمس غزل ۱۶۹۱ بیت ۷ → قبلی

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۹۱

  1. پر کرد شمس تبریز در عشق یک کمانی کز عشق زه برآید چون آن کمان برآرم

G1691:7

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 خواهم که کفک خونین از دیگ جان برآرم·گفتار دو جهان را از یک دهان برآرم
  2. 2 از خود برآمدم من در عشق عزم کردم·تا همچو خود جهان را من از جهان برآرم
  3. 3 زنار نفس بد را من چون گلوش بستم·از گفت وارهم من چون یک فغان برآرم
  4. 4 والله کشانم او را چندان به گرد گردون·کز جان دودرنگش آتش عیان برآرم
  5. 5 ای بس عروس جان را روبند تن ربایم·وز عشق سرکشان را از خان و مان برآرم
  6. 6 این جمله جان‌ها را در عشق چنگ سازم·وز چنگ بی‌زبان من سیصد زبان برآرم
  7. 7 پر کرد شمس تبریز در عشق یک کمانی·کز عشق زه برآید چون آن کمان برآرم

ganjoor: sh1691 · public domain