دیوان شمس› غزل ۱۷۰۳› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۰۳
- ز آهن ربای اعظم من آهنم گریزان وز کهربای عالم من کاه خشم کردم
G1703:5
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 من آن شب سیاهم کز ماه خشم کردم·من آن گدای عورم کز شاه خشم کردم
- 2 از لطفم آن یگانه می خواند سوی خانه·کردم یکی بهانه وز راه خشم کردم
- 3 گر سر کشد نگارم ور غم برد قرارم·هم آه برنیارم از آه خشم کردم
- 4 گاهم فریفت با زر گاهم به جاه و لشکر·از زر چو زر بجستم وز جاه خشم کردم
- 5 ز آهن ربای اعظم من آهنم گریزان·وز کهربای عالم من کاه خشم کردم
- 6 ما ذرهایم سرکش از چار و پنج و از شش·خود پنج و شش کی باشد ز الله خشم کردم
- 7 این را تو برنتابی زیرا برون آبی·گر شبه آفتابی ز اشباه خشم کردم
ganjoor: sh1703 · public domain