دیوان شمس› غزل ۱۷۱۴› بیت ۴ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۱۴
- چون به تجلی بتافت جانب جانها شتافت باده جان شد مباح خوردن و خفتن حرام
G1714:4
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 چند روی بیخبر آخر بنگر به بام·بام چه باشد بگو بر فلک سبزفام
- 2 تا قمری همچو جان جلوه شود ناگهان·صد مه و صد آفتاب چهره او را غلام
- 3 از هوس عشق او چرخ زند نه فلک·وز می او جان و دل نوش کند جام جام
- 4 چون به تجلی بتافت جانب جانها شتافت·باده جان شد مباح خوردن و خفتن حرام
- 5 گفت جهان سلیم چیست خبر ای نسیم·گفت ندارم ز بیم جز نفسی والسلام
ganjoor: sh1714 · public domain