دیوان شمس› غزل ۱۷۳۹› بیت ۱ بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۳۹
- زهی حلاوت پنهان در این خلای شکم مثال چنگ بود آدمی نه بیش و نه کم
G1739:1
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 زهی حلاوت پنهان در این خلای شکم·مثال چنگ بود آدمی نه بیش و نه کم
- 2 چنانک گر شکم چنگ پر شود مثلا·نه ناله آید از آن چنگ پر نه زیر و نه بم
- 3 اگر ز روزه بسوزد دماغ و اشکم تو·ز سوز ناله برآید ز سینهات هر دم
- 4 هزار پرده بسوزی به هر دمی زان سوز·هزار پایه برآری به همت و به قدم
- 5 شکم تهی شو و می نال همچو نی به نیاز·شکم تهی شو و اسرار گو به سان قلم
- 6 چو پر شود شکمت در زمان حشر آرد·به جای عقل تو شیطان به جای کعبه صنم
- 7 چو روزه داری اخلاق خوب جمع شوند·به پیش تو چو غلامان و چاکران و حشم
- 8 به روزه باش که آن خاتم سلیمان است·مده به دیو تو خاتم مزن تو ملک به هم
- 9 وگر ز کف تو شد ملک و لشکرت بگریخت·فرازآید لشکرت بر فراز علم
- 10 رسید مایده از آسمان به اهل صیام·به اهتمام دعاهای عیسی مریم
- 11 به روزه خوان کرم را تو منتظر می باش·از آنک خوان کرم به ز شوربای کلم
ganjoor: sh1739 · public domain