دیوان شمس غزل ۱۷۵۱ بیت ۱ بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۵۱

  1. تشنهٔ خویش کن مده آبم عاشق خویش کن ببر خوابم

G1751:1

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 تشنهٔ خویش کن مده آبم·عاشق خویش کن ببر خوابم
  2. 2 تا شب و روز در نماز آیم·ای خیال خوش تو محرابم
  3. 3 گر خیال تو در فنا یابم·در زمان سوی مرگ بشتابم
  4. 4 بر امید خیال گوهر تو·جاذب هر مسی چو قلابم
  5. 5 بر امید مسبب‌الاسباب·رهزن کاروان اسبابم
  6. 6 رحمتی آر و پادشاهی کن·کاین فراق تو بر نمی‌تابم
  7. 7 زان همی‌گردم و همی‌نالم·که بر آب حیات دولابم
  8. 8 زان چو روزن گشاده‌ام دل و چشم·که توی آفتاب و مهتابم
  9. 9 آن زمانی که نام تو شنوم·مست گردند نام و القابم
  10. 10 آن زمانی که آتش تو رسد·بجهد این دل چو سیمابم
  11. 11 بس کن از گفت کز غبار سخن·خود سخن‌بخش را نمی‌یابم

ganjoor: sh1751 · public domain