دیوان شمس› غزل ۱۷۶۳› بیت ۱ بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶۳
- ما که باده ز دست یار خوریم کی چو اشتر گیاه و خار خوریم
G1763:1
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ما که باده ز دست یار خوریم·کی چو اشتر گیاه و خار خوریم
- 2 ایمنیم از خمار مرگ ایرا·می باقی بیخمار خوریم
- 3 جام مردان بیار تا کامروز·بیمحابا و مردوار خوریم
- 4 به دم ناشمرده زنده شویم·اندر آن دم که بیشمار خوریم
- 5 ساقیا پای دار تا ز کفت·می سرجوش پایدار خوریم
- 6 پی این شیر مست می پوییم·تا کباب از دل شکار خوریم
- 7 زان دیاریم کز حدث پاک است·روزی پاک از آن دیار خوریم
- 8 نه چو کرکس اسیر مرداریم·نه چو لک لک ز حرص مار خوریم
ganjoor: sh1763 · public domain