دیوان شمس غزل ۱۷۶۷ بیت ۲ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۶۷

  1. چون به دست آورد کسی ما را ما گهی گنج گاه ویرانیم

G1767:2

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 تو چه دانی که ما چه مرغانیم·هر نفس زیر لب چه می خوانیم
  2. 2 چون به دست آورد کسی ما را·ما گهی گنج گاه ویرانیم
  3. 3 چرخ از بهر ماست در گردش·زان سبب همچو چرخ گردانیم
  4. 4 کی بمانیم اندر این خانه·چون در این خانه جمله مهمانیم
  5. 5 گر به صورت گدای این کوییم·به صفت بین که ما چه سلطانیم
  6. 6 چونک فردا شهیم در همه مصر·چه غم امروز اگر به زندانیم
  7. 7 تا در این صورتیم از کس ما·هم نرنجیم و هم نرنجانیم
  8. 8 شمس تبریز چونک شد مهمان·صد هزاران هزار چندانیم

ganjoor: sh1767 · public domain