دیوان شمس غزل ۱۷۹۵ بیت ۶ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۹۵

  1. گر تو مقامرزاده‌ای در صرفه چون افتاده‌ای صرفه گری رسوا بود خاصه که با خوب ختن

G1795:6

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 هین دف بزن هین کف بزن کاقبال خواهی یافتن·مردانه باش و غم مخور ای غمگسار مرد و زن
  2. 2 قوت بده قوت ستان ای خواجه بازارگان·صرفه مکن صرفه مکن در سود مطلق گام زن
  3. 3 گر آب رو کمتر شود صد آب رو محکم شود·جان زنده گردد وارهد از ننگ گور و گورکن
  4. 4 امروز سرمست آمدی ناموس را برهم زدی·هین شعله زن ای شمع جان ای فارغ از ننگ لگن
  5. 5 درسوختم این دلق را رد و قبول خلق را·گو سرد شو این بوالعلا گو خشم گیر آن بوالحسن
  6. 6 گر تو مقامرزاده‌ای در صرفه چون افتاده‌ای·صرفه گری رسوا بود خاصه که با خوب ختن
  7. 7 صد جان فدای یار من او تاج من دستار من·جنت ز من غیرت برد گر درروم در گولخن
  8. 8 آن گولخن گلشن شود خاکسترش سوسن شود·چون خلق یار من شود کان می نگنجد در دهن
  9. 9 فرمان یار خود کنم خاموش باشم تن زنم·من چون رسن بازی کنم اندر هوای آن رسن

ganjoor: sh1795 · public domain