دیوان شمس› غزل ۱۸۳۴› بیت ۱ بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۳۴
- عید نمای عید را ای تو هلال عید من گوش بمال ماه را ای مه ناپدید من
G1834:1
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 عید نمای عید را ای تو هلال عید من·گوش بمال ماه را ای مه ناپدید من
- 2 بود من و فنای من خشم من و رضای من·صدق من و ریای من قفل من و کلید من
- 3 اصل من و سرشت من مسجد من کنشت من·دوزخ من بهشت من تازه من قدید من
- 4 جور کنی وفا بود درد دهی دوا بود·لایق تو کجا بود دیده جان و دید من
- 5 پیشتر از نهاد جان لطف تو داد داد جان·ای همگی مراد جان پس تو بدی مرید من
- 6 ای مه عید روی تو ای شب قدر موی تو·چون برسم بجوی تو پاک شود پلید من
- 7 جسم چو خانقاه جان فکرتها چو صوفیان·حلقه زدند و در میان دل چو ابایزید من
- 8 دم نزم خمش کنم با همه رو ترش کنم·تا که بگوییم توی حاضر و مستفید من
ganjoor: sh1834 · public domain