دیوان شمس› غزل ۱۸۳۶› بیت ۷ → قبلی
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۳۶
- روح گریخت پیش تو از تن همچو دوزخم شرم بریخت پیش تو دیده شرمسار من
G1836:7
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 باز بهار می کشد زندگی از بهار من·مجلس و بزم می نهد تا شکند خمار من
- 2 من دل پردلان بدم قوت صابران بدم·برد هوای دلبری هم دل و هم قرار من
- 3 تند نمود عشق او تیز شدم ز تندیش·گفت برو ندیدهای تیزی ذوالفقار من
- 4 از قدم درشت او نرم شدهست گردنم·تا چه کشد دگر از او گردن نرمسار من
- 5 پخته نجوشد ای صنم جوش مده که پختهام·کز سر دیگ می رود تا به فلک بخار من
- 6 هین که بخار خون من باخبر است از غمت·تا نبرد به آسمان راز دل نزار من
- 7 روح گریخت پیش تو از تن همچو دوزخم·شرم بریخت پیش تو دیده شرمسار من
ganjoor: sh1836 · public domain