دیوان شمس› غزل ۱۸۴› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۴
- چونک خورشید نمودی رخ خود سجده دادیش چو سایه همه را
G184:5
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 من رسیدم به لب جوی وفا·دیدم آن جا صنمی روح فزا
- 2 سپه او همه خورشیدپرست·همچو خورشید همه بیسر و پا
- 3 بشنو از آیت قرآن مجید·گر تو باور نکنی قول مرا
- 4 إِنِّى وَجَدتُّ ٱمْرَأَةً تَمْلِکُهُمْ·وَأُوتِيَتْ مِن کُلِّ شَىْءٍۢ وَلَهَا
- 5 چونک خورشید نمودی رخ خود·سجده دادیش چو سایه همه را
- 6 من چو هدهد بپریدم به هوا·تا رسیدم به در شهر سبا
ganjoor: sh184 · public domain