دیوان شمس› غزل ۱۸۶۶› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۶۶
- روزی که تب مرگم یک باره فروگیرد هر پاره ز من گردد از آتش تب سستان
G1866:5
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ای کار من از تو زر ای سیمبر مستان·هم سیم به یادم ده هم سیم و زرم بستان
- 2 در عین زمستانی چون گرم کنی مرکب·از گرمی میدانت برسوزد تابستان
- 3 گر طفلک یک روزه شبهای تو را بیند·از شیر بری گردد وز مادر وز پستان
- 4 ای وای از آن ساعت کاین خاطر چون پیلم·سرمست شما گردد یاد آرد هندستان
- 5 روزی که تب مرگم یک باره فروگیرد·هر پاره ز من گردد از آتش تب سستان
- 6 تو از پس پرده دل ناگاه سری درکن·تا هر سر موی من گردند چو سرمستان
- 7 هر خاطر من بکری بر بام و در از عشقت·چندان بکند شیوه چندان بکند دستان
- 8 تا تابش روی تو درپیچد در هر یک·وز چون تو شهی گردد هر خاطرم آبستان
- 9 شمس الحق تبریزی هر کس که ز تو پرسد·می بینم و می گویم از رشک کدام است آن
ganjoor: sh1866 · public domain