دیوان شمس غزل ۱۸۷۲ بیت ۹ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۷۲

  1. رفتند جهان داران خون خواره و عیاران بر خلق نبخشوده رو کم ترکوا برخوان

G1872:9

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان·وی حرص تو افزوده رو کم ترکوا برخوان
  2. 2 از اسپک و از زینک پربادک و پرکینک·وز غصه بیالوده رو کم ترکوا برخوان
  3. 3 در روده و سرگینی باد هوس و کینی·ای غافل آلوده رو کم ترکوا برخوان
  4. 4 ای شیخ پر از دعوی وی صورت بی‌معنی·نابوده و بنموده رو کم ترکوا برخوان
  5. 5 منگر که شه و میری بنگر که همی‌میری·در زیر یکی توده رو کم ترکوا برخوان
  6. 6 آن نازک و آن مشتک آن ما و من زشتک·پوسیده و فرسوده رو کم ترکوا برخوان
  7. 7 رخ بر رخ زیبایان کم نه بنگر پایان·رخسار تو فرسوده رو کم ترکوا برخوان
  8. 8 گر باغ و سرا داری با مرگ چه پا داری·در گور گل اندوده رو کم ترکوا برخوان
  9. 9 رفتند جهان داران خون خواره و عیاران·بر خلق نبخشوده رو کم ترکوا برخوان
  10. 10 تابوت کسان دیده وز دور بخندیده·وان چشم تو نگشوده رو کم ترکوا برخوان
  11. 11 بس کن ز سخن گویی از گفت چه می جویی·ای بادبپیموده رو کم ترکوا برخوان

ganjoor: sh1872 · public domain