غزل شمارهٔ ۱۸۹۲

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1892:1 هر شب که بود قاعده سفره نهادنما را ز خیال تو بود روزه گشادن
2. G1892:2 ای لطف تو را قاعده بر روزه گشایانمانند مسیحا ز فلک مایده دادن
3. G1892:3 چون قوت دل از مطبخ سودای تو باشدباید به میان رفتن و در لوت فتادن
4. G1892:4 ما را هم از آن آتش دل آب حیات استبر آتش دل شاد بسوزیم چو لادن
5. G1892:5 کار حیوان است نه کار دل و جان استدر خاک بپوسیدن و از خاک بزادن

ganjoor: sh1892 · public domain