دیوان شمس› غزل ۱۸۹۴› بیت ۷ → قبلی
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۸۹۴
- شمس الحق تبریز چو خورشید برآید زیرا که ز خورشید بود جامه عوران
G1894:7
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوران·این سلسله بگذار و کسی را بمشوران
- 2 در کوچه کوران تو یکی روز گذشتی·افتاد دو صد خارش در دیده کوران
- 3 در خواب نمودی تو شبی قامت خود را·بر سرو بیفزود ز تو قد قصوران
- 4 ای آنک تو را جنبش این عشق نبودهست·حیران شده بر جای تو چون تازه حضوران
- 5 از لحن عرابی چو شتر بادیه کوبد·زین لحن چه بیگانهای ای کم ز ستوران
- 6 عشقا تو سلیمان و سماع است سپاهت·رفتند به سوراخ خود از بیم تو موران
- 7 شمس الحق تبریز چو خورشید برآید·زیرا که ز خورشید بود جامه عوران
ganjoor: sh1894 · public domain