دیوان شمس غزل ۲۰۹۳ بیت ۹ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۹۳

  1. پستان وفا کی کرد سیه آن دایه جان آن مادر من

G2093:9

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 تازه شد از او باغ و بر من·شاخ گل من نیلوفر من
  2. 2 گشته است روان در جوی وفا·آب حیوان از کوثر من
  3. 3 ای روی خوشت دین و دل من·ای بوی خوشت پیغامبر من
  4. 4 هر لحظه مرا در پیش رخت·آیینه کند آهنگر من
  5. 5 من خشک لبم من چشم ترم·این است مها خشک و تر من
  6. 6 آن کس که منم خاک در او·می‌کوبد او بام و در من
  7. 7 آن کس که منم پابسته او·می‌گردد او گرد سر من
  8. 8 باده نخورم ور ز آنک خورم·او بوسه دهد بر ساغر من
  9. 9 پستان وفا کی کرد سیه·آن دایه جان آن مادر من
  10. 10 از من دو جهان صد بر بخورد·چون آید او اندر بر من
  11. 11 دزدار فلک قلعه بدهد·چون گردد او سرلشکر من
  12. 12 بربند دهان غماز مشو·غماز بس است آن گوهر من

ganjoor: sh2093 · public domain