دیوان شمس› غزل ۲۲۰۲› بیت ۷ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۰۲
- چون نظر کردم نکو من در صفای گوهرت ماه رخ بنمود از سیمای تو سیمای تو
G2202:7
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو·چاشنی عمرم از حلوای تو حلوای تو
- 2 دامن گردون پر از در است و مروارید و لعل·میدوانند جانب دریای تو دریای تو
- 3 جانهای عاشقان چون سیلها غلطان شده·تا بریزد جمله را در پای تو در پای تو
- 4 جانهای عاشقان چون سیلها غلطان شده·میدوانند جانب دریای تو دریای تو
- 5 ای خمار عاشقان از بادههای دوشِ تو·وی خراب امروزم از فردای تو فردای تو
- 6 من نظر کردم به جانِ سادهی بیرنگِ خویش·زرد دیدم نقشش از صفرای تو صفرای تو
- 7 چون نظر کردم نکو من در صفای گوهرت·ماه رخ بنمود از سیمای تو سیمای تو
- 8 ماه خواندم من تو را بس جرم دارم زین سخن·مه کی باشد کاو بود همتای تو همتای تو
- 9 این چنین گوید خداوند شمس تبریزی بنام·ای همه شهر دلم غوغای تو غوغای تو
ganjoor: sh2202 · public domain