دیوان شمس غزل ۲۲۱۱ بیت ۲ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۱۱

  1. ز همان رو که زد آتش ز همان رو کشد آتش ز همان روی که مردم کندم زنده همان رو

G2211:2

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 ز من و تو شرری زاد در این دل ز چنان رو·که خطا بود از این رو و صواب است از آن رو
  2. 2 ز همان رو که زد آتش ز همان رو کشد آتش·ز همان روی که مردم کندم زنده همان رو
  3. 3 همه عشاق که مستند ز چه رو دیده ببستند·که بدانند که بی‌چشم توان دید به جان رو
  4. 4 نبود روی از این سو همه پشت است از این سو·که نگنجید در این حد و نه در جان و مکان رو
  5. 5 به یکی لحظه چریدند همه جان‌ها و پریدند·که نباید که ز نقصان شود از چشم نهان رو

ganjoor: sh2211 · public domain