دیوان شمس غزل ۲۲۵۰ بیت ۳ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۵۰

  1. ز هر‌چه پُر کندم‌، من سبوی تسلیمم سبو اسیر سقایست‌، چون گریزد از او‌؟

G2250:3

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 هزار بار کشیده‌ست عشق‌ِ کافرخو·شبم ز بام به حجره‌، ز حجره تا سر کو
  2. 2 شب آن چنان به گاه آمده که هی برخیز·گرفته گوش مرا سخت همچو گوش سبو
  3. 3 ز هر‌چه پُر کندم‌، من سبوی تسلیمم·سبو اسیر سقایست‌، چون گریزد از او‌؟
  4. 4 هزار بار سبو را به سنگ بشکست او·شکست او خوشم آید ز شوق و ذوق رفو
  5. 5 سبو سپرده بدو گوش با هزاران دل·بدان هوس که خورد غوطه در میانهٔ جو

ganjoor: sh2250 · public domain