دیوان شمس› غزل ۲۲۷۴› بیت ۱ بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۲۷۴
- مررت بدر فی هواه بحار راوه بدر و فی الدلال و حاروا
G2274:1
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 مررت بدر فی هواه بحار·راوه بدر و فی الدلال و حاروا
- 2 و شاهدت ماء شابه الروح فی الصفا·و یعشق ذاک الماء ما هو نار
- 3 و للعشق نور لیس للشمس مثله·فظل دلیل العاشقین و ساروا
- 4 عروس الهوی بدر تلالا فی الدجی·علیها دماء العاشقین خمار
- 5 ظللت من الدنیا علی طلب الهوی·اضاء لنا غیر الدیار دیار
- 6 فشاهدت رکبانا قریحا مطیهم·و کان لهم عند المسیر بدار
- 7 فقلت لهم فی ذاک قالوا لفی الهوی·لمن فر من هذا الدیار دمار
- 8 و ان شئت برهانا فسافر ببلده·یقال لها تبریز و هی مزار
- 9 فیشتم اهل العشق من ترباته·و للروح منها زخرف و سوار
- 10 تروح کلیل مظلم فی هوائه·و ترجع مسرورا و انت نهار
ganjoor: sh2274 · public domain