غزل شمارهٔ ۲۳۱۸

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2318:1 مستی ده و هستی ده ای غمزه خمارهتو دلبر و استادی ما عاشق و این کاره
2. G2318:2 ما بر سر هر پشته گم کرده سر رشتهبیچاره تو گشته تو چاره بیچاره
3. G2318:3 صد چشمه بجوشانی در سینه چون مرمرای آب روان کرده از مرمر و از خاره
4. G2318:4 ای سنگ سیه را تو کرده مدد دیدهوی از پس نومیدی بشکفته گل از ساره
5. G2318:5 ای نور روان کرده از پیه دو چشم ماو اندیشه روان کرده از خون دل پاره

ganjoor: sh2318 · public domain