دیوان شمس غزل ۲۳۳۷ بیت ۵ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۳۷

  1. از آن می جعفر طیار خورده‌ست شدم بی‌دست چون جعفر مرا ده

G2337:5

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 هلا ساقی بیا ساغر مرا ده·زرم بستان می چون زر مرا ده
  2. 2 به حق آن که در سر دارم از تو·چو خم را وا کنی سر سر مرا ده
  3. 3 به دیگر کس مده آنچم نمودی·مرا ده آن و آن دیگر مرا ده
  4. 4 سرش مگشا مگو نامش که آن چیست·اگر زهر است اگر شکر مرا ده
  5. 5 از آن می جعفر طیار خورده‌ست·شدم بی‌دست چون جعفر مرا ده
  6. 6 بپیما آن شرابی را که بویش·به از مشک است و از عنبر مرا ده
  7. 7 سقاهم ربهم رطلی شگرف است·نهان از مؤمن و کافر مرا ده

ganjoor: sh2337 · public domain