دیوان شمس غزل ۲۳۴۷ بیت ۴ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۴۷

  1. خدایا عمر نوح و عمر لقمان و صد چندان بدان خوب ختن ده

G2347:4

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 خدایا رحمت خود را به من ده·دریدی پیرهن تو پیرهن ده
  2. 2 مرا صفرای تو سرگشته کرده‌ست·ز لطف خود مرا صفراشکن ده
  3. 3 اگر عالم به غم خوردن به پای است·مده غم را به من با بوالحزن ده
  4. 4 خدایا عمر نوح و عمر لقمان·و صد چندان بدان خوب ختن ده
  5. 5 سهیل روی تو اندر یمن تافت·مرا راهی به سوی آن یمن ده

ganjoor: sh2347 · public domain