دیوان شمس غزل ۲۳۵۰ بیت ۴ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۳۵۰

  1. ابر دل ما ز عشق این مه گه گردد جمع و گاه پاره

G2350:4

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 آمد مه و لشکر ستاره·خورشید گریخت یک سواره
  2. 2 آن مه که ز روز و شب برون است·کو چشم که تا کند نظاره
  3. 3 چشمی که مناره را نبیند·چون بیند مرغ بر مناره
  4. 4 ابر دل ما ز عشق این مه·گه گردد جمع و گاه پاره
  5. 5 چون عشق تو زاد حرص تو مرد·بی‌کار شوی هزارکاره
  6. 6 چون آخر کار لعل گردد·بی‌کار نبوده‌ست خاره
  7. 7 گر بر سر کوی عشق بینی·سرهای بریده بر قناره
  8. 8 مگریز درآ تمام بنگر·زنده شده گشتگان دوباره

ganjoor: sh2350 · public domain