دیوان شمس› غزل ۲۴۸۰› بیت ۱۱ → قبلی
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۴۸۰
- گر دو هزار بار زر نعره زند که من زرم تا نرود ز کان برون نیست کسیش مشتری
G2480:11
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ای دل بیقرار من راست بگو چه گوهری·آتشیی تو آبیی آدمیی تو یا پری
- 2 از چه طرف رسیدهای وز چه غذا چریدهای·سوی فنا چه دیدهای سوی فنا چه میپری
- 3 بیخ مرا چه میکنی قصد فنا چه میکنی·راه خرد چه میزنی پرده خود چه میدری
- 4 هر حیوان و جانور از عدمند بر حذر·جز تو که رخت خویش را سوی عدم همیبری
- 5 گرم و شتاب میروی مست و خراب میروی·گوش به پند کی نهی عشوه خلق کی خوری
- 6 از سر کوه این جهان سیل توی روان روان·جانب بحر لامکان از دم من روانتری
- 7 باغ و بهار خیره سر کز چه نسیم میوزی·سوسن و سرو مست تو تا چه گلی چه عبهری
- 8 بانک دفی که صنج او نیست حریف چنبرش·درنرود به گوش ما چون هذیان کافری
- 9 موسی عشق تو مرا گفت که لامساس شو·چون نگریزم از همه چون نرمم ز سامری
- 10 از همه من گریختم گرچه میان مردمم·چون به میان خاک کان نقده زر جعفری
- 11 گر دو هزار بار زر نعره زند که من زرم·تا نرود ز کان برون نیست کسیش مشتری
ganjoor: sh2480 · public domain