متنِ کاملِ غزل ↗

1. 1 مرا آن دلبر پنهان همی‌گوید به پنهانی·به من ده جان به من ده جان چه باشد این گران جانی
2. 2 یکی لحظه قلندر شو قلندر را مسخر شو·سمندر شو سمندر شو در آتش رو به آسانی
3. 3 در آتش رو در آتش رو در آتشدان ما خوش رو·که آتش با خلیل ما کند رسم گلستانی
4. 4 نمی‌دانی که خار ما بود شاهنشه گل‌ها·نمی‌دانی که کفر ما بود جان مسلمانی
5. 5 سراندازان سراندازان سراندازی سراندازی·مسلمانان مسلمانان مسلمانی مسلمانی
6. 6 خداوندا تو می‌دانی که صحرا از قفس خوشتر·ولیکن جغد نشکیبد ز گورستان ویرانی
7. 7 کنون دوران جان آمد که دریا را درآشامد·زهی دوران زهی حلقه زهی دوران سلطانی
8. 8 خمش چون نیست پوشیده فقیر باده نوشیده·که هست اندر رخش پیدا فر و انوار سبحانی