متنِ کاملِ غزل ↗

1. 1 مگردانید با دلبر به حق صحبت و یاری·هر آنچ دوش می‌گفتم ز بی‌خویشی و بیماری
2. 2 وگر ناگه قضاء الله از این‌ها بشنود آن مه·خود او داند که سودایی چه گوید در شب تاری
3. 3 چو نبود عقل در خانه پریشان باشد افسانه·گهی زیر و گهی بالا گهی جنگ و گهی زاری
4. 4 اگر شور مرا یزدان کند توزیع بر عالم·نبینی هیچ یک عاقل شوند از عقل‌ها عاری
5. 5 مگر ای عقل تو بر من همه وسواس می‌ریزی·مگر ای ابر تو بر من شراب شور می‌باری
6. 6 مسلمانان مسلمانان شما دل‌ها نگهدارید·مگردا کس به گرد من نه نظاره نه دلداری