دیوان شمس غزل ۲۶۰۵ بیت ۴ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۰۵

  1. عقلا ز قیاس خود زین رو تو زنخ می‌زن زان رو تو کجا دانی چون مست زنخدانی

G2605:4

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 ای باغ همی‌دانی کز باد کی رقصانی·آبستن میوه ستی سرمست گلستانی
  2. 2 این روح چرا داری گر ز آنک تو این جسمی·وین نقش چرا بندی گر ز آنک همه جانی
  3. 3 جان پیشکشت چه بود خرما به سوی بصره·وز گوهر چون گویم چون غیرت عمانی
  4. 4 عقلا ز قیاس خود زین رو تو زنخ می‌زن·زان رو تو کجا دانی چون مست زنخدانی
  5. 5 دشوار بود با کر طنبور نوازیدن·یا بر سر صفرایی رسم شکرافشانی
  6. 6 می وام کند ایمان صد دیده به دیدارش·تا مست شود ایمان زان باده یزدانی
  7. 7 در پای دل افتم من هر روز همی‌گویم·راز تو شود پنهان گر راز تو نجهانی
  8. 8 کان مهره شش گوشه هم لایق آن نطع است·کی گنجد در طاسی شش گوشه انسانی
  9. 9 شمس الحق تبریزی من باز چرا گردم·هر لحظه به دست تو گر ز آنک نه سلطانی

ganjoor: sh2605 · public domain