غزل شمارهٔ ۲۶۴۲

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2642:1 زان جای بیا خواجه بدین جای نه جاییکاین جاست تو را خانه کجایی تو کجایی
2. G2642:2 آن جا که نه جای است چراگاه تو بوده‌ستزین شهره چراگاه تو محروم چرایی
3. G2642:3 جاندار سراپرده سلطان عدم باشتا بازرهی از دم این جان هوایی
4. G2642:4 گه پای مشو گه سر بگریز از این سومستی و خرابی نگر و بی‌سر و پایی
5. G2642:5 ای راه نمای از می و منزل چو شوی مستنی راه به خود دانی و نی راه نمایی
6. G2642:6 مستان ازل در عدم و محو چریدندکز نیست بود قاعده هست نمایی
7. G2642:7 جان بر زبر همدگر افتاده ز مستیهمچون ختن غیب پر از ترک خطایی
8. G2642:8 این نعره زنان گشته که هیهای چه خوبیو آن سجده کنان گشته که بس روح فزایی
9. G2642:9 مخدوم خداوندی شمس الحق تبریزهم نور زمینی تو و خورشید سمایی

ganjoor: sh2642 · public domain