دیوان شمس› غزل ۲۶۶۰› بیت ۴ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۶۰
- زمین را بهر تو گهواره کردم فسرده تخته گهواره گشتی
G2660:4
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 چرا ز اندیشهای بیچاره گشتی؟·فرورفتی به خود غمخواره گشتی؟
- 2 تو را من پاره پاره جمع کردم·چرا از وسوسه صدپاره گشتی؟
- 3 ز دارالملک عشقم رخت بردی·در این غربت چنین آواره گشتی
- 4 زمین را بهر تو گهواره کردم·فسرده تخته گهواره گشتی
- 5 روان کردم ز سنگت آب حیوان·به سوی خشک رفتی خاره گشتی
- 6 توی فرزند جان کار تو عشق است·چرا رفتی تو و هرکاره گشتی؟
- 7 از آن خانه که تو صد زخم خوردی·به گرد آن در و درساره گشتی
- 8 در آن خانه که صد حلوا چشیدی·نگشتی مطمئن اماره گشتی
- 9 خمش کن گفت هشیاریت آرد·نه مست غمزهٔ خماره گشتی
ganjoor: sh2660 · public domain