دیوان شمس› غزل ۲۶۷۹› بیت ۴ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۶۷۹
- بدان لبها که بوی گل گرفتهست نیابی بوسه گرچه اوستادی
G2679:4
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ز ما برگشتی و با گل فتادی·دو چشم خویش سوی گل گشادی
- 2 ز شرم روی ما گل از تو بگریخت·ز گل واگشتی اینجا سر نهادی
- 3 نهادی سر که پای من ببوسی·نیابی بوسه گل را بوسه دادی
- 4 بدان لبها که بوی گل گرفتهست·نیابی بوسه گرچه اوستادی
- 5 برای رفع بویش این دو لب را·همیمالم به خاکت من ز شادی
- 6 کجا بردارم این لب از تو ای خاک·ولی فتنه توی گل را تو زادی
- 7 تو آن خاکی که از حق لطف دزدی·تو دزدی و مریدی و مرادی
ganjoor: sh2679 · public domain