دیوان شمس غزل ۲۷۰۹ بیت ۳ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۰۹

  1. گرفتم من که الیاسی و خضری چو آب خضر عمرافزا چرایی

G2709:3

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 دلاراما چنین زیبا چرایی·چنین چست و چنین رعنا چرایی
  2. 2 گرفتم من که جانی و جهانی·چنین جان و جهان آرا چرایی
  3. 3 گرفتم من که الیاسی و خضری·چو آب خضر عمرافزا چرایی
  4. 4 گرفتم من که دنیایی و دینی·چو دنیا مایه سودا چرایی
  5. 5 گرفتم گنج قارونی به خوبی·چو موسی با ید بیضا چرایی
  6. 6 ز رشکت دوست خون دوست ریزد·بدین حد شنگ و سرغوغا چرایی
  7. 7 چو نور تو گرفت از قاف تا قاف·نهان از دیده چون عنقا چرایی
  8. 8 ندارد هیچ حلوا طبع صهبا·تو هم حلوا و هم صهبا چرایی
  9. 9 ز عشق گفت تو با خود بجنگم·که پیش چون ویی گویا چرایی

ganjoor: sh2709 · public domain