دیوان شمس غزل ۲۷۱۵ بیت ۵ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۱۵

  1. چو اندربافت این جانم به عشقش ز هستم تا نماند پود و تاری

G2715:5

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 مرا اندر جگر بنشست خاری·بحمدالله ز باغ او است باری
  2. 2 یکی اقبال زفتی یافت جانم·وگرچه شد تنم در عشق زاری
  3. 3 کناری نیست این اقبال ما را·چو بگرفتم چنین مه در کناری
  4. 4 بگیر این عقل را بر دار او کش·تماشا کن از این پس گیر و داری
  5. 5 چو اندربافت این جانم به عشقش·ز هستم تا نماند پود و تاری
  6. 6 رخ گلنار گر در ره حجاب است·چو گل در جان زنیمش زود ناری
  7. 7 مشو غره به گلزار فنا تو·که او گنده شود روزی سه چاری
  8. 8 جمالی بین که حضرت عاشقستش·بشو بهر چنین جان جان سپاری
  9. 9 خداوندی شمس الدین تبریز·کز او دارد خداوند افتخاری

ganjoor: sh2715 · public domain