غزل شمارهٔ ۲۷۹۴

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2794:1 ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتیتا به پیش عاشقان بند و فسون برداشتی
2. G2794:2 گه مثال و رمز گویی گه صریح و آشکارتخم را اندر زمین ریگ ما چون کاشتی
3. G2794:3 ای زمین ریگ شرمت نیست از انبار تخمفارغی چون تخم‌ها را تو عدم انگاشتی
4. G2794:4 ای زمین تخم گیر آخر توی هم اصل تخمکز نتیجه خویش شاخ سنبلی افراشتی
5. G2794:5 چونک هر جزوی به غیر اصل خود پیوند نیستتو چرا طیره شدی و پند و جنگ آغاشتی
6. G2794:6 ریش خندی می‌کند بر پند تاب عاشقیکی شود سرد آتشی از پند و جنگ و آشتی
7. G2794:7 ماهتاب ار چه جهان گیرد تو در تبریز باشدر شعاع شمس دین زیرا که مرغ چاشتی

ganjoor: sh2794 · public domain