متنِ کاملِ غزل ↗

1. 1 ای ملامت گر تو عاشق را سبک پنداشتی·تا به پیش عاشقان بند و فسون برداشتی
2. 2 گه مثال و رمز گویی گه صریح و آشکار·تخم را اندر زمین ریگ ما چون کاشتی
3. 3 ای زمین ریگ شرمت نیست از انبار تخم·فارغی چون تخم‌ها را تو عدم انگاشتی
4. 4 ای زمین تخم گیر آخر توی هم اصل تخم·کز نتیجه خویش شاخ سنبلی افراشتی
5. 5 چونک هر جزوی به غیر اصل خود پیوند نیست·تو چرا طیره شدی و پند و جنگ آغاشتی
6. 6 ریش خندی می‌کند بر پند تاب عاشقی·کی شود سرد آتشی از پند و جنگ و آشتی
7. 7 ماهتاب ار چه جهان گیرد تو در تبریز باش·در شعاع شمس دین زیرا که مرغ چاشتی