دیوان شمس غزل ۲۸۸۷ بیت ۷ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۸۸۷

  1. نی غلط گفتم سرمست بدم زفت زدم کی بود آینه را با رخ تو گنجایی

G2887:7

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 بده ای کف تو را قاعده لطف افزایی·کف دریا چه کند خواجه به جز دریایی
  2. 2 چون تو خواهی که شکرخایی غلط اندازی·ز پی خشم رهی ساعد و کف می‌خایی
  3. 3 صنما مغلطه بگذار و مگو تا فردا·چون توی پای علم نقد که را می‌پایی
  4. 4 ترشم گفتی و پیش شکر بی‌حد تو·عسل و قند چه دارند به جز سرکایی
  5. 5 گرچه من روترشم لیک خم سرکه نیم·ورچه هر جا بروم لیک نیم هرجایی
  6. 6 گر تو خوبی و منم آینه روی خوشت·پیش رو دار مرا چونک جهان آرایی
  7. 7 نی غلط گفتم سرمست بدم زفت زدم·کی بود آینه را با رخ تو گنجایی
  8. 8 نو فسونی است مرا سخت عجب پیشتر آ·تا به گوش تو فروخوانم ای بینایی

ganjoor: sh2887 · public domain