متنِ کاملِ غزل ↗

1. 1 هر کی از نیستی آید به سوی او خبری·اندر او از بشریت بنماید اثری
2. 2 التفاتی نبود همت او را به علل·گر علل گیرد جمله ز علی تا به ثری
3. 3 هر کسی که متلاشی شود و محو ز خویش·به سوی او کند از عین حقیقت نظری
4. 4 جوهری بیند صافی متحلی به حلل·متمکن شده در کالبد جانوری
5. 5 تو به صورت چه قناعت کنی از صحبت او·رو دگر شو تو به تحقیق که او شد دگری
6. 6 بشنو شکر وی از من که به جان و سر تو·که بدان لطف و حلاوت نچشیدم شکری