دیوان شمس غزل ۲۹۰۷ بیت ۴ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۰۷

  1. عالمی پرآتش عشاق بود بر سر آتش تو آتش آمدی

G2907:4

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 آفتابا سوی مه رویان شدی·چرخ را چون ذره‌ها برهم زدی
  2. 2 آتشی در کفر و ایمان شعله زد·چون بگستردی تو دین بیخودی
  3. 3 پست و بالا عشق پر شد همچو بحر·چشمه چشمه جوش جوش سرمدی
  4. 4 عالمی پرآتش عشاق بود·بر سر آتش تو آتش آمدی
  5. 5 هر سحرگه پیش قانون‌های تو·سجده آرد دین پاک احمدی
  6. 6 بی وجودی گر تو را نقصان نهد·بی وجودان را چه نیکی یا بدی
  7. 7 خاک پای شمس تبریزی ببوس·تا برآری سر ز سعد و اسعدی

ganjoor: sh2907 · public domain