دیوان شمس› غزل ۲۹۷› بیت ۵ → قبلی · بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۷
- من بودم و چرخ دوش گریان او را و مرا یکیست مذهب
G297:5
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ای در غم تو به سوز و یارب·بگریسته آسمان همه شب
- 2 گر چرخ بگرید و بخندد·آن جذبه خاک باشد اغلب
- 3 از بس که بریخت اشک بر خاک·شد خاک ز اشک او مطیب
- 4 از گریه آسمان درآمد·صد باغ به خنده مذهب
- 5 من بودم و چرخ دوش گریان·او را و مرا یکیست مذهب
- 6 از گریه آسمان چه روید·گلها و بنفشه مرطب
- 7 وز گریه عاشقان چه روید·صد مهر درون آن شکرلب
- 8 آن چشم به گریه میفشارد·تا بفشارد نگار غبغب
- 9 این گریه ابر و خنده خاک·از بهر من و تو شد مرکب
- 10 وین گریه ما و خنده ما·از بهر نتیجه شد مرتب
- 11 خاموش کن و نظاره میکن·اندر طلب جهان و مطلب
ganjoor: sh297 · public domain