دیوان شمس غزل ۳۰۷۰ بیت ۶ → قبلی · بعدی ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۷۰

  1. پسند خویش رها کن پسند دوست طلب که ماند از شکر آن کس که او کند شکری

G3070:6

به زبانِ تو

هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یک‌جا ساخته می‌شود:

شرحِ این بیت

هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:

متنِ کاملِ غزل ↗

  1. 1 اگر به خشم شود چرخ هفتم از تو بری·به جان من که نترسی و هیچ غم نخوری
  2. 2 اگر دلت به بلا و غمش مشرح نیست·یقین بدانک تو در عشق شاه مختصری
  3. 3 ز رنج گنج بترس و ز رنج هر کس نی·که خشم حق نبود همچو کینه بشری
  4. 4 چو غیر گوهر معشوق گوهری دانی·تو را گهر نپذیرد ازانک بدگهری
  5. 5 وگر چو حامله لرزان شوی به هر بویی·ز حاملان امانت بدانک بو نبری
  6. 6 پسند خویش رها کن پسند دوست طلب·که ماند از شکر آن کس که او کند شکری
  7. 7 ز ذوق خویش مگو با کسی که همدل نیست·ازانک او دگرست و تو خود کسی دگری

ganjoor: sh3070 · public domain