غزل شمارهٔ ۳۰۹۹

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G3099:1 بداد پندم استاد عشق ز استادیکه هین بترس ز هر کس که دل بدو دادی
2. G3099:2 هر آن کسی که تو از نوش او بنوشیدیز بعد نوش کند نیش اوت فصادی
3. G3099:3 چو چشم مست کسی کرد حلقه در گوشتز گوش پنبه برون کن مجوی آزادی
4. G3099:4 بر این بنه دل خود را چو دخل خنده رسیدکه غم نجوید عشرت ز خرمن شادی
5. G3099:5 مگر زمین مسلم دهد تو را سلطانچنانک داد به بشر و جنید بغدادی
6. G3099:6 چو طوق موهبت آمد شکست گردن غمرسید داد خدا و بمرد بیدادی
7. G3099:7 به هر کجا که روی ماه بر تو می‌تابدمهست نورفشان بر خراب و آبادی
8. G3099:8 غلام ماه شدی شب تو را به از روزستکه پشتدار تو باشد میان هر وادی
9. G3099:9 خنک تو را و خنک جمله همرهان تو راکه سعد اکبری و نیکبخت افتادی
10. G3099:10 به وعده‌های خوشش اعتماد کن ای جانکه شاه مثل ندارد به راست میعادی
11. G3099:11 به گوش تو همه تفسیر این بگوید شاهچنانک اشتر خود را نوا زند حادی

ganjoor: sh3099 · public domain